Spoiler

Pok! Gevonden ... vol verwachting doe je de deksel van de mooie, door de cachelegger met toewijding gemaakte behuizing open en vindt ... een nest muizen!
Ook een cacher die beweert niets van de natuur te weten, nooit op wandeltochten een ree te zien krijgt en zelfs het verschil niet kent tussen sijsjes en drijfsijsjes, zal zulke inwoning wel opvallen.
Oorwormen en pissebedden in de ‘nestkast’, een mierennest in de uitgeholde boomstam, regenwormen tussen de vouwen van de plastic zak om de cachedoos ... Jakkes? Onbekend maakt onbemind, hoog tijd om eens wat meer te vertellen over al die kleine cachebewakers.

Oorwormen
Hoe deze insecten aan hun naam komen is niet precies te achterhalen maar één ding is zeker: ze kruipen echt niet in oren. Wat doen ze wel? Overdag in een donker vochtig hoekje kruipen, want het zijn nachtdieren. Dus grote kans dat je in de ‘nestkast’ geen oorwormen aantreft als je ‘s nachts op cachejacht gaat. De oorwormen doen zich dan tegoed aan planten en bladluizen. En die enge tangen aan hun achterlijf? Die gebruiken ze vooral om elkaar vast te grijpen en om te dreigen. Maar grote cachers laten zich vast niet bang maken door kleine oorwormen ...

Pissebedden
Nog meer nachtdieren die graag een vochtig hoekje zoeken. Zou het vochtige hoekje daar droger van worden? Dat dacht men vroeger wel, en zo komt de pissebed aan zijn naam: gedroogde, gestampte pissebed was een huismiddeltje tegen bedplassen. Innemen voor het slapen gaan en je bed bleef droog. Pissebedden schijnen trouwens best lekker te zijn, al weet ik dat niet uit ervaring.
Razendsnel poten tellen (zo’n pissebed is een beweeglijk dier) levert een totaal van 14 op! Het beestje is overduidelijk geen insect, want een insect heeft maar 6 poten. Pissebedden horen bij de familie van de kreeften en zijn dus van oorsprong waterbewoners, mèt kieuwen. Nu ze op het land leven moeten ze vanwege de kieuwen zorgen dat ze niet uitdrogen. Pissebedden zijn trouwens heel bijzonder gebouwd: heren hebben twee piemeltjes, en ook de dames zijn ‘dubbel uitgevoerd’. Zouden er daarom zoveel pissebedden zijn?

Mieren
Eindelijk dieren die gewoon overdag aan de gang zijn. De kleine soorten doen niemand kwaad, voor de grote mieren moet je een beetje uitkijken want ze kunnen gemeen bijten. Dat zorgt voor jeuk, vooral als ze ook wat mierenzuur in het wondje spuiten. Ruik maar eens aan je handen als er mieren overheen hebben gelopen, er blijft een vage azijngeur hangen. Maar geen paniek, mieren in Nederland zijn niet gevaarlijk voor de gezondheid. Deze insecten eten allerlei klein plantaardig of dierlijk spul, en geen mensen.
Voor mieren moet je vooral bewondering hebben. Zie hoe ze slepen en sjouwen! Een mier kan wel 20 keer zijn eigen gewicht dragen. En moet er zwaarder materiaal worden aangesleept voor de bouw van het nest, dan werken de mieren eendrachtig samen. Al even ingenieus gaan ze op zoek naar eten. Een mier die iets eetbaars vindt, zet een geurspoor uit naar het nest. Dat nest vindt ze trouwens terug door de ingebouwde stappenteller: honderd stappen van nest naar voedsel, betekent honderd stappen terug naar het nest. Hoezo hebben mensen daarvoor een GPSr nodig? Andere mieren kunnen daarna het geurspoor volgen en komen zo op de goede plaats uit om hun aandeel in de buit mee naar huis te slepen.

Regenwormen
Er is geen nuttiger diertje voor de grond onder onze voeten dan de regenworm. Hij houdt van vochtige grond, anders droogt hij uit. Al etend graaft hij zich door de aarde heen. Wat voedingswaarde heeft verteert hij en de rest wordt uitgepoept. Het resultaat is luchtiger grond mèt wormenmest, ideaal voor de planten. Regenwormen hebben geen poten. Ze lijken glibberig maar als je ze in de hand neemt (nee, ze bijten écht niet!) kun je voelen dat er haartjes op het lichaam zitten. Net als visgraatjes gaan regenwormen hierdoor gemakkelijker vooruit dan achteruit. Verder is de regenworm niet zo intelligent. Als er een vogel met zijn poten op het grasveld trommelt, denkt de worm dat het regent. Een teken om naar boven te gaan want dadelijk staan de gangen misschien onder water! En zo is het eenvoudig wormen vangen.

Muizen
Ja, laat ik het maar toegeven: voor mij liever al die andere kleine beestjes samen dan één muis. Toch heb ik ooit zes schattige muisjes gezien bij de ammobox van de cache Het onderduikershol "De Wigwam" (GCNYMH). Wie daar de logs terugleest heeft het meteen in de gaten: het aantal muizen stijgt snel in een paar maanden tijd, ééntje op 12-09-2006 en al tien in november! Dat is wel te begrijpen als je bedenkt dat een pasgeboren muis al na twee maanden zelf jonkies kan krijgen.
Muizen (huismuizen, bosmuizen) eten van alles. Iedereen die ooit een muis in huis heeft gehad weet dat wel. Buiten is het niet anders. Vooral zaden, noten, insecten en andere kleine dieren zijn favoriet. Een muis plast over zijn eigen achterpoten en laat daarom overal urinesporen achter. Mensen kunnen die sporen niet zien maar roofvogels wel, waardoor ze de muizen gemakkelijker kunnen vangen. Prima geregeld.

Eigenlijk is al die inwoning een compliment voor de maker van de cache. De behuizing is niet alleen veilig genoeg voor de cachedoos, maar ook voor allerlei dieren. Wat kan het verstoppen van een doosje in de natuur toch verrassende gevolgen hebben!

Heb je vragen, ideeën, op- of aanmerkingen bij deze natuurrubriek? Ik doe er graag mijn voordeel mee. Mail ze via de Spoiler-site.

Groetjes, Fangorn