Koken onder de motorkap

Geschreven door Achtbaangek

Iedere ervaren cacher weet dat er een vraag is tijdens een dag schatzoeken die steeds weer problemen oplevert. Wat doen we met het eten?
Ook als newbie kom je snel met dit probleem in aanraking. Ken je inmiddels elk McDonald's-filiaal van binnen en buiten, ben je de uitgedroogde zelf gesmeerde broodjes beu en biedt ook het tankstation geen hapklare -betaalbare- oplossing voor het avondeetprobleem, dan geen nood. De redactie van Spoiler kent namelijk het probleem en ging op onderzoek uit. En we kwamen terecht bij het motorkoken.

Kan dit lekker zijn?

Motorkoken klinkt niet echt culinair. Sterker, de gedachten gaan al snel naar boontjes met dieselsmaak, een vers in motorolie gebraden scholletje of naar het algemene roet in het eten. Kan dat smakelijk zijn? En hoe komen we bij dit idee?
Om met die laatste vraag te beginnen: het is heel voor de hand liggend. Zeker 90% van de geocachers beoefent zijn hobby met behulp van een personenauto. Personenauto’s bevatten een verbrandingsmotor en van de zondagavonden voor de open haard weten we dat verbranding warmte oplevert. Iedereen die wel eens de motorkap van een auto heeft geopend weet dat het daar altijd flink warm wordt.

Tijd dus voor ons experiment, dat tweeledig zal zijn. Allereerst willen we antwoord op de vraag of voedsel gaar te krijgen is op de motor van een rijdende auto. En zo ja, is het dan ook nog te eten?

Met een oven op stap

De oven die uitgezocht is voor het experiment is van het merk Toyota. Behalve oven is dit model ook uitgevoerd met stuurbekrachting en cd-speler met MP3-functionaliteit. Het testteam begeeft zich naar de supermarkt en komt terug met de eerste proefverpakkingen. Behalve rollen aluminiumfolie hebben we ook afbakbroodjes en als proef op de som eieren ingeslagen. We zoeken een mooie parkeerplaats uit, en terwijl we de ingrediënten naar een picknicktafeltje zeulen stopt toevallig een touringcar vol met Italiaanse toeristen naast ons. Tachtig paar Toscaanse ogen kijken ons geïnteresseerd aan als we broodjes en eieren in folie wikkelen en onder de motorkap leggen. De vraag: “Gaan jullie dat echt doen?” wordt meer dan eens aan ons gesteld. We verzekeren ons ervan dat alles vast ligt en gaan op stap.

Na een uur en twintig minuten rijden komt weer een parkeerplaats in zicht. De spanning neemt toe als de auto stilgezet wordt bij een bankje. Zou het gelukt zijn? Zijn de broodjes warm en gaar? Is het eitje hardgekookt?
De motorkap klikt open, de pakketjes folie worden verwijderd en nieuwsgierig openen we ons lunchpakket. Teleurstelling is ons deel. De broodjes zijn halfwarm, en zeker niet gaar. Het ei dan. Het is te warm om vast te houden, dus dat is goed. Maar wanneer we het voorzichtig kapot slaan blijkt er nauwelijks iets te zijn gebeurd van binnen. Experiment mislukt.

Onderzoek wijst uit dat de producten niet op de warmste plek van de motor hebben gelegen. De nokkenas wordt natuurlijk wel warm, maar zeker niet zo heet als de uitlaat. En de uitlaat van de Toyota leent zich niet om op te koken, vanwege de ronde vorm. Alles wat we hierop neerleggen schuift naar beneden om via de vooras op het wegdek te belanden. Er moet een oplossing voor bedacht worden.
De oplossing komt de volgende dag, wanneer we in een tweedehandswinkel een cd-rekje voor vijftig cent op de kop tikken. Met beter knip- en sluitwerk verandert het cd-rekje in een perfect rooster om kippetjes onder te grillen of een stoofschotel op te warmen. Tijd dus voor de grote test.

Recept voor Vlaamse kip

We brengen onze oven naar Brussel waar de inkopen gedaan worden. We zoeken een geschikt plekje uit, geheel willekeurig pal onder het Atomium, en beginnen het kipfiletje (30% korting!), de winterwortel (“Ja, die moet u zelf afwegen, daar 400 meter verderop bij de groenteafdeling!”) en de aardappelschijfjes (“Voorgekookt, dus nog sneller gaar”) volgens zelfbedacht recept te bereiden. Plan is om van Brussel naar Amsterdam te rijden en in het Vondelpark van deze heerlijke maaltijd te gaan genieten. Halverwege belanden we echter in een file zodat het romantische Vondelpark moet plaatsmaken voor een standaard parkeergelegenheid. Dit ontneemt ons echter niet die merkwaardige sensatie die we voelen als we de motorklep openen. De geur die onder de motorkap vandaan komt is geweldig en alles voelt lekker warm aan. En ziet er gaar uit!

De eerste vraag is hiermee beantwoord: voedsel is gaar te maken onder de motorkap. En hoe smaakt het? De winterwortel blijkt toch niet meer dan beetgaar te zijn. Smaakt zoals een in stukken gehakte wortel die een half uur gewikkeld in folie op de barbecue heeft gelegen. De aardappels zijn warm, gaar en lekker. En dan het kippetje. Die is mals, die is zacht, die is sappig, die is smaakvol. Een van de lekkerste kippetjes die we in lange tijd hebben gegeten.

Experiment geslaagd. Het is mogelijk om eten te koken onder de motorkap, en je proeft werkelijk waar niets van benzine, roet of motorolie. We gaan de komende twee maanden flink veel kilometers maken en hapjes proberen, zodat we in de volgende Spoiler enkele geschikte maaltijden kunnen presenteren. Heb je zelf de smaak te pakken, mail dan jouw eigen motorkook-ervaringen. We zijn benieuwd. Eet smakelijk!